Δήμος και Λόγος

  Ο Δημοκρατικός Δήμος ως θεμελιώδες κύτταρο για την ανοικοδόμηση του Έθνους-Κράτους     Το εν λόγω εγχείρημα έχει ως στόχο την προσφορά σχολιασμού για τη σύσταση ενός θεωρητικού μοντέλου ενός δημοκρατικού δήμου. Αυτό το μοντέλο μπορεί να αποτελέσει ένα πρωτογενές κύτταρο, το οποίο θα μπορούσε θεωρητικά να εφαρμοστεί σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης. Εκείνο, αν απέβαινε καρποφόρο, θα μπορούσε εν τέλει και εις βάθος ετών να κλιμακωθεί σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με τον σχηματισμό ενός δημοκρατικού κυττάρου, στο επίπεδο της μικρής κλίμακας (την πόλη), με απώτερο σκοπό την εξάπλωση και αναπαραγωγή του στη μεγάλη κλίμακα (Έθνος-κράτος). Ο επιζητούμενος ανασχηματισμός είναι διττός. Αφορά τον μετασχηματισμό τόσο της πολιτικής όσο και της κοινωνικής ζωής της τοπικής κοινωνίας. Συνοπτικά, ο «κατακερματισμός» ενός δήμου σε πολλαπλά συμβούλια αποτελεί μια αναγκαία πραγματικότητα για την ουσιαστική συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. Παράλληλα, η σταδια...

  Η ψηφιακή τεχνολογίας της επικοινωνίας θα αποτελέσει για τη μεγάλη κλίμακα (έθνος-κράτος), αυτό που ήταν και η Πνύκα στη μικρή κλίμακα (Πόλις-κράτος) - Γεώργιος Κοντογιώργης    Το πρώτο μέρος της σειράς περί δημοκρατίας  μπορεί να βρεθεί εδώ:  Περί Δημοκρατίας (Ι): Η Ανάκτηση του Δημόσιου Χώρου ως Προαπαιτούμενο της    Σήμερα, συχνά υποστηρίζεται πως η δημοκρατία είναι αδύνατον να λειτουργήσει, εξαιτίας χωρικών περιορισμών. Κοινώς, η μεγάλη κλίμακα δεν επιτρέπει την ύπαρξη μιας δημοκρατίας, αφού δεν είναι πρακτικό να συσπειρωθεί ο κολοσσιαίος πληθυσμός των εθνών-κρατών, σε μια περιορισμένη περιοχή ή σώμα για την κοινή λήψη αποφάσεων. Αυτό το επιχείρημα είναι σωστό εκ πρώτης όψεως, αν και προβάλλεται συνήθως για στρεβλούς λόγους. Δηλαδή, οι άνθρωποι που το αναπαράγουν, πατάνε πάνω σε μια πραγματικότητα, αλλά την οποία ταυτόχρονα τη χρησιμοποιούν και σαν αφορμή/δικαιολόγηση, για να απορρίψουν την πρόταση του δημοκρατικού προτάγματος. Ουσιαστικά, έχουν...

  «Είναι λοιπόν φανερό ότι η πόλη υπάρχει εκ φύσεως και προηγείται του ατόμου. Διότι, αν ο καθένας, όταν χωριστεί από το σύνολο, δεν είναι αυτάρκης, θα είναι στην ίδια κατάσταση, όπως όλα τα μέρη προς το σύνολο. Όποιος δεν είναι ικανός να συμμετέχει σε μια κοινότητα ή δεν του χρειάζεται επειδή είναι αυτάρκης, σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί μέρος της πόλης, και κατά συνέπεια είναι ή άγριο ζώο ή θεός.» - Αριστοτέλης    Εισαγωγή    Η έννοια του δημόσιου χώρου ορίζεται σήμερα πρωτίστως με βάση οικονομικά και νομικά κριτήρια. Το κράτος ταυτίζεται ως δημόσιο. Οι επιχειρηματικές φίρμες τυπικά σαν ιδιωτικές. Οι λογομαχίες -της ανύπαρκτης- δημόσιας ζωής περιορίζονται μέσα στα πλαίσια τεχνικών ρυθμίσεων, μεταξύ των δύο προαναφερόμενων τάσεων. Δηλαδή, τα δημόσια πρόσωπα συζητούν για το πόσο μεγάλο πρέπει να είναι το κράτος. Πόσο μεγάλος ο ιδιωτικός-επιχειρηματικός κόσμος. Για το πόσο παρεμβατική ή όχι πρέπει να είναι μια οικονομία. Σχετικά με το ποιος έχει σα...

  «Tα σφάλματα ενός πραγματικά επαναστατικού εργατικού κινήματος είναι πολυτιμότερα από το αλάθητο της καλύτερης κεντρικής επιτροπής.» -Ρόζα Λούξεμπουργκ    Η αρχική μορφή του κειμένου μπορεί να βρεθεί εδώ:  Government in the Future    Κέντρο Ποίησης, Νέα Υόρκη 16/2/1970   Νομίζω ότι είναι χρήσιμο να θέσουμε ως πλαίσιο συζήτησης τέσσερις κάπως εξιδανικευμένες θέσεις σχετικά με τον ρόλο του κράτους σε μια προηγμένη βιομηχανική κοινωνία. Θέλω να ονομάσω αυτές τις θέσεις: (1) κλασική φιλελεύθερη, (2) ελευθεριακή σοσιαλιστική, (3) κρατική σοσιαλιστική, (4) κρατική καπιταλιστική, και θέλω να εξετάσω την καθεμία ξεχωριστά. Επίσης, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω εκ των προτέρων τη δική μου άποψη, ώστε να μπορείτε να αξιολογήσετε και να κρίνετε τι λέω. Νομίζω ότι οι  ελευθεριακές σοσιαλιστικές έννοιες, και με αυτό εννοώ ένα εύρος σκέψης που εκτείνεται από τον αριστερό μαρξισμό έως τον αναρχισμό, νομίζω ότι είναι θεμελιωδώς σωστές και ότι αποτελούν την κα...